Islamofobie Is Echt: Moslimvrouwen Delen Hun Verhalen Over Kracht, Geloof en Verzet
We zijn diep bedroefd door de toenemende golf van islamofobie — maar nog meer geraakt door de moed, het geloof en de waardigheid van moslimvrouwen die hun waarheid blijven leven.
In de Verenigde Staten, Canada en Europa staat islamofobie opnieuw in het nieuws. Mediakanalen zoals Vogue Business, Refinery29 en The Cut zijn begonnen om de stille maar felle strijd van moslimvrouwen te belichten — vooral zij die ervoor kiezen om hijab of niqab te dragen — en de gelaagde vooroordelen waar ze niet alleen in de mode, maar ook in het dagelijks leven mee te maken krijgen.
Maar voor moslimvrouwen is dit gesprek niet nieuw. Het is niet zomaar een krantenkop. Het is een geleefde ervaring.
📣 Dit zijn hun verhalen.
💬 Van aayeshazz
Ik werd gepest door mijn eigen familie toen ik voor het eerst de hijab begon te dragen, en later nog meer toen ik koos voor de niqab. Ze bespotten me in winkelcentra, restaurants en parken en zeiden dat ik er raar uitzag.
Maar de waarheid is dat het dragen van de niqab jarenlang mijn droom was. En toen ik hem eindelijk droeg, had ik me nog nooit zo mooi gevoeld, zo op vrede met mezelf.
Ik bracht talloze nachten door in sujood, huilend, mentaal uit elkaar vallend terwijl mijn familie druk op me uitoefende om hem af te doen. Hun woorden dreven me in een depressie, maar toch weigerde ik op te geven. Ik vocht voor mezelf, om tenminste toestemming te krijgen om hem op de universiteit te dragen en Alhamdulillah, ik won die strijd. Het was pijnlijk, maar het was elke traan en elke worsteling waard.
Nu blijf ik hem met trots dragen, en binnenkort zal ik het recht winnen om hem elke dag te dragen. Want als het om mijn religie gaat, kan ik iedereen op deze wereld die wil dat ik ertegenin ga, mishagen, maar Allah kan ik niet mishagen.
De vrede, schoonheid en nabijheid tot Hem die ik voel in mijn niqab zijn absoluut onbetaalbaar. Elke keer als ik hem draag, word ik opnieuw verliefd op hem en op mezelf.
Dus wat mensen ook zeggen, zelfs mijn eigen familie — Allah ziet, Allah weet, en Zijn tevredenheid is genoeg voor mij.
💬 Van bugeotte
Je hoeft niet ingetogen gekleed te zijn om doelwit te worden.
Het is genoeg om er anders uit te zien, met een accent te spreken, alcohol te weigeren en te vragen om iets te eten dat geen varkensvlees bevat — en al deze factoren samen of afzonderlijk lokken een reactie tegen je uit.
Soms hoef je niets te doen — het is genoeg om rustig te zitten en te observeren en te luisteren naar alle haat, wat je bijna doet voelen alsof je moet overgeven omdat het te veel is om te verwerken…
💬 Van Yazmin
Zodra ik de hijab opzet, ben ik niet langer Mexicaans. Dat is mijn realiteit sinds ik in 2024 besloot de hijab te gaan dragen.
Anderen staren me verward aan wanneer ik perfect Spaans begin te spreken. Ik ben uitgelachen en heb gemene opmerkingen gehoord van mijn eigen mensen.
Het is alsof ik de hijab opzet en het Latina-deel van mij niet meer bestaat.
Maar waarom kunnen beide niet waar zijn? Waarom kan ik niet gewoon mezelf zijn? Mijn waarheid is dat ik Latina ben en daar trots op ben. Ik ben ook een moslimbekeerling en daar ben ik ook trots op.
Laat me gewoon mezelf zijn!
💬 Van ysn
Ik ben veroordeeld om ingetogen te kleden, en soms komt dat van degenen die het dichtst bij me staan.
Maar mijn geloof herinnert me eraan dat bescheidenheid niet alleen over kleding gaat; het is een daad van gehoorzaamheid aan Allah (SWT) en een weerspiegeling van mijn innerlijke nederigheid en respect voor Zijn geboden.
Door mijn eigen verhaal terug te claimen, herinner ik mezelf eraan dat ik de leiding volg in de Koran en de Sunnah, niet de vluchtige oordelen van anderen.
Dit gaat over het eren van de waardigheid die Allah ons heeft gegeven, en geen enkel oordeel kan die innerlijke vrede en kracht wegnemen.
💬 Van Aisha
Dit gebeurt vrij vaak, vooral in het Westen.
Ik heb nooit haat ervaren buiten school of werk, maar zodra ik de hijab droeg, haatten zowel mannen als vrouwen ons — vooral ouderen.
Ik ben een "vodden-koningin" genoemd, uit openbare ruimtes gezet en het staren is altijd consistent.
Toch ben ik gestopt met me er druk om te maken.
Het is de realiteit voor veel moslims in het Westen die we helaas niet kunnen vermijden.
Moge ieder van ons gezegend en beschermd worden door اللَّهْٰ voor onze inspanningen en beproevingen.
💬 Van Maryam
Toen ik mijn hijab begon te dragen en me ingetogener begon te kleden, begon de verschuiving langzaam met kleine opmerkingen van vreemden, vrienden en zelfs van mijn familie.
Het was niet bedoeld om gemeen te zijn, sommige mensen begrijpen echt het concept van bescheidenheid in de islam niet en hoe het wordt/moet worden weergegeven als vrouw/man.
Het begint klein, zoals ik al zei, met dingen als:
- “Waarom kus je je niet-mahram zoals je oom en mannelijke neef niet?”
- “Waarom weiger je hen aan te raken? Het is niet alsof ze van gif gemaakt zijn.”
- “Waarom verberg je zulke mooie kenmerken van jezelf?”
- “Waarom maak je jezelf niet aantrekkelijker door meer ‘onthullende kleding’ te dragen?”
- “Waarom sluit je zoveel deuren voor jezelf door zo gehecht te zijn aan het behouden van je hijab?”
Je zou hem toch af kunnen doen voor dit of dat, voor het werk, op zo'n plek?
Zoals ik al zei, begint het met kleine opmerkingen die zoveel waswas planten, omdat je soms niet de antwoorden hebt die zij willen, net als in de media.
Vandaag de dag is “Omdat ik moslima ben en ervoor kies om zo Allahs regel en het pad van Mohammed ﷺ en de metgezellen te volgen” geen geldig antwoord.
Vooral omdat het "een andere tijd" was en dat ik me moet "aanpassen aan de moderne wereld."
Een Westerse kijk die echt moeilijk los te laten is wanneer je erin geboren bent.
Maar alhamdulillah werk ik er vandaag aan om me daarvan los te maken.
En als mijn verantwoording niet genoeg is voor de mensen om me heen, dan moet dat hun probleem zijn en niet het mijne.
Ik probeer elke dag een betere moslima te worden en het juiste pad te volgen — niet dat van de media of wie dan ook die de islam tegenspreekt.
📌 Je Bent Niet Alleen. We Horen Je.
We hebben dit bericht gemaakt als een plek om te luisteren, te versterken en samen te staan.
Als je islamofobie hebt ervaren, vooral tijdens het ingetogen kleden of het beleven van je geloof, nodigen we je uit om je verhaal met ons te delen — of het nu in het openbaar is of in je eigen huis. Je bent niet onzichtbaar. Je bent niet alleen. En jouw stem doet ertoe.
📝 Deel je verhaal: jamila@mariam-col.com
📌 We blijven dit bericht bijwerken met nieuwe stemmen.
